London Marathon, Twiskemolenloop Landsmeer, Wintercup Lelystad zondag 2 oktober 2022 (v:1387)

 2 oktober liep ik de marathon in Londen. Deze is onderdeel van de 6 majors en stond daarom hoog op mijn bucketlist. Ik reisde mee met een gezellig clubje van TUI sportreizen. Alles was perfect geregeld. Op zondag werden we heel vroeg met de bus naar de start gebracht in het Greenwich park waar we een paar uur nog moesten doorbrengen voor we van start konden gaan. Omdat ik vroeg ontbeten had, heb ik die paar uur nog van alles naar binnen gewerkt, een bidon sportdrank van Maurten, een reep, een banaan en vooruit, nog wat sportdrank en welja, ook nog maar een gelletje vlak voor de start. Je voelt em misschien al aankomen... licht misselijk begon ik aan de race. Ik ging mezelf direct van alles verwijten... hoe dom kun je zijn? Ik neem die zoete troep toch ook niet voor een 30 km training? Bij 9 km toch maar een gelletje erin, want ja, dat hoor je zo te doen. Ik kreeg een mega steek in mijn zij, werd nog misselijker, werd nog gefrustreerder en hop, mijn ademhaling en hartslag vlogen omhoog. Help! Tempo laten zakken, kop d'r veur en niet zeuren. Totdat ik een beetje wazig begon te worden rond 20 km. Fijn, de towerbridge omhoog, schreeuwend publiek langs de kant, en weer omlaag, scherpe bocht om, opstopping, bijna botsing (dit parcours is trouwens het drukste parcours ooit meegemaakt) en...BAM. Een arm die me vastpakt en opzij trekt. Even later besef ik dat ik op een matje bij de ambulance lig. De mevrouw prikt met iets in mijn vinger, een ander meet mijn hartslag en bloeddruk. Ik breng hortend en stotend uit dat ik me misselijk en duizelig voel. Even later voel ik mezelf beter worden, en zeggen ze dat mijn saturatie en bloedsuiker (die beiden te laag waren dus) weer op orde lijken te zijn. Mijn hartslag was de hele tijd al op orde gelukkig. "Do you want to continue" vroegen ze. Shit, ik mag dus door. Snel omschakelen en ja zeggen. Opstaan en direct hard weglopen, voordat die lui zich bedenken. Ik was precies op de helft dus ik begon aan mijn tweede halve marathon die dag. Die heb ik heel rustig volbracht, met tranen die elk moment konden stromen. De medaille heb ik binnen, en een vinkje achter mijn 5e major. Daar is alles mee gezegd want ik baalde enorm en heb ook niet genoten van deze marathon. Thuis ben ik wat dingen gaan opzoeken en navragen. Alles lijkt erop dat ik een hypo heb gehad door de vele suikers van te voren. Blijkbaar wist mijn lichaam zich daar geen raad mee en in combinatie met paniek en frustratie ben ik verkeerd gaan ademen. Weer een hele wijze les geleerd (en laat dit ook een les zijn voor andere hardlopers ;). Inmiddels ben ik een volle week verder en kan ik zeggen: ik ben trots op mezelf en de medaille!
Lidia


Na 3 jaar konden we dan eindelijk weer meedoen met de Twiskemolenloop. Er waren een aantal clubgenoten aanwezig, die gekozen hadden voor de 10 km. Nu ik wat meer had getraind koos ik voor de 16.1 km. In mijn categorie 65+ finishte ik als 4e in een tijd van 1 uur 47.56 en daar was ik best tevreden mee, want voor mij was het een duurloop in een gemiddeld tempo van 6.42 km/uur. De omstandigheden waren prima: weinig wind en een lekker zonnetje. Aanstaande zondag probeer ik het wat sneller op de 10 km Sloterplasloop.
Groet, Bob Renkema.

Vandaag deed ik mee met de Twiskemolenloop. Ik had gekozen voor de 10 km, in de hoop dat nu wel weer aan te kunnen. Cliff ging mee voor de gezelligheid. We zagen al snel heel veel bekenden, veel AVB leden en ook mensen die we kennen van andere loopjes. Ik ging vol goede moed van start. Tot 5 km ging ik lekker maar daarna kreeg ik het moeilijk. Ik moest steeds even wandelen en bijkomen. Ik denk dat de energie voorraad een beetje uitgeput was. De kies die getrokken was, moeizaam eten de afgelopen week en de hechtingen die nog in mijn mond zitten, eisten misschien hun tol. Ik heb de afstand volbracht maar ik had gehoopt iets sneller te zijn. Volgende week nieuwe kans: de Sloterplasloop. Al met al een prachtige dag en een mooie medaille aan een geel lintje. Cliff heeft  leuke foto’s gemaakt en iedereen keerde tevreden huiswaarts.
Groet, Marijke.

Ook ik had me ingeschreven voor de Twiskemolenloop 10 km. Heerlijk weer en een prachtig parcours. Bij 8 km heb ik even gewandeld. Er moet dus nog een tandje bij om de 10 km wat makkelijker vol te houden. Mooi doel voor de komende tijd! Ben zeer tevreden met het resultaat van vandaag: 1.04.41. Ik eindigde als derde vrouwen 65. Leuk dat Cliff foto’s heeft gemaakt!
Groet Ineke Brouwer

Vandaag was de start van de 1e wedstrijd van de Wintercup Lelystad 2022-2023. Een serie wedstrijden iedere 1e zondag van de maand t/m februari 2023.
Wij gaan daar graag naartoe. Kleinschalig, perfect georganiseerd en schappelijk inschrijfgeld (inclusief gratis koffie) . 
Het weer was gewoonweg fantastisch, ik had zelfs spijt dat ik mijn singlet niet aan had getrokken. 
Er was een nieuw parcours uitgezet, dat vond ik erg fijn, want in voorgaande edities was de afstand telkens tekort. Hoewel.... daar heb ik altijd met Ruud meningsverschil over: ik houd mijn Strava-afstand aan, Ruud hanteert Astandmeten.nl. 
De hele weg heb ik in een tempo  van <5:30 kunnen lopen. Bijna geen verval en dat resulteerde in een tijd onder de 54 min. 
Ook Ruud ging lekker, maar jammer genoeg tot slechts 7 km. Daarna was de pijp leeg. Toen Ruud op de baan arriveerde moest hij nog 300m. naar finish lopen en had daarvoor 2 min. om binnen het uur te eindigen.
Helaas, hij was niet meer vooruit te branden, ondanks mijn aanmoedigen. 
Els