Damloop by night zaterdag 22 september en Dam tot damloop zondag 23 september 2018 (v:1205)

 

Ik heb de bijzondere gewoonte om al mijn startnummers te bewaren, vraag me niet waarom. Het laatste startnummer was de DTD-2017. Hieruit valt op te maken dat ik in de tussentijd aan geen enkele loop heb meegedaan (behoudens de 5km AVB baanloop). Het kan verkeren, maar het heeft z’n reden. Gedurende het hele jaar 2017 had ik deelname aan wedstrijdlopen (al dan niet bewust) doorgestreept, behoudens de DTD-2017. Deze lijn werd in 2018 doorgezet na wederom een zeer langdurige voetblessure, die nu naar blijkt op z'n retour is, en hopelijk blijft. Zo verstrijken de maanden. De DTD-loop is al jaren één van mijn favorieten, waarvoor ik me in principe altijd voor inschrijf ongeacht de fysieke gesteldheid op dat moment. Het was nog april, dus had zoiets van, ik zie het wel. Nu het zover was, was ik nog niet echt voorbereid om überhaupt een (wedstrijd)loop te doen, maar de DTD durfde ik bij wijze van uitzondering wel aan. Lekker vroeg aan de start verschenen, de weersomstandigheden waren bijna perfect behoudens de nodige regendruppels. Rustig uitlopen was het plan, kon het tempo redelijk vasthouden maar liep niet echt soepel en gemakkelijk. Als het laatste wel zo is, dan heb ik voor mezelf een goede loopcadans, dat komt wel weer. Ben tevreden dat ik heb kunnen lopen en dat telt toch uiteindelijk. Cliff mocht bij de finish de medaille omhangen. Ik hoop de komende maanden weer structureel de nodige trainingskilometers te maken.
Gr. Ben van Arum

Damloop by night. Voor de 2de keer gelopen . Vol goede moed ben ik begonnen, start om 20uur. Het regende wel wat maar het was goed te doen. Ik rende samen met Edwin en we zouden het rustig aan doen, omdat we ook zondag de Dam tot Dam zouden lopen. Onze uitdaging was niet een geweldige tijd, maar 2 wedstrijden goed en fit door komen. Zaterdag de 8 km in 51.18u . Ik was tevreden. De Dam tot Dam zondag. Gewapend tegen de regen stapte wij de bus in naar Amsterdam. Ik voelde mij fit en fruitig, had er zin in. Ondanks de aanhoudende regen, heb ik heerlijk gelopen en mij goed vermaakt. Tot de 10km heb ik samen met Edwin gelopen, daarna heb ik er een tandje bij gezet en ben ik er alleen als een speer vandoor gegaan om er toch nog een aardige tijd van te maken. 1.44.26u is het geworden. Niet een PR maar mijn doel om beide met veel plezier uit te lopen is gelukt. En als kers op de taart is de medaille omgehangen door Cliff.
Astrid

Ik was eigenlijk niet van plan dit jaar de Dam tot Dam te lopen maar ergens in augustus hebben 2 collega’s mij overtuigd om mijzelf op de wachtlijst voor een KLM-nummer te zetten. En dus stond ik gisteren met vele KLM-collega’s in de regen klaar om naar Zaandam te lopen. Nat geworden – ja dat wel. En ook koud. Maar toch een PR gelopen - 1:30:32.
Mary O’Reily

Wat een vreselijk nat weer deze keer, maar het kan ook je prestatie verbeteren ten opzichte van warm weer We begonnen al in de regen, veel regen maar eenmaal nat ( natter dan nat kun je niet worden) ging het eigenlijk best wel en had ik al gauw een maatje ook van GVB die een mooi tempo liep. We zijn bijna gelijk over de finish gekomen en wat mij verbaasde (of eigenlijk niet, want ik zit nu een tijdje bij de vereniging) kwam er een mooie PR uit de bus. Het was in 2015 1:37:12 Nu in 2018 1:35:23. Ik ben blij met de club, straks in het mooie clubhuis, nou het kan alleen maar leuker worden. Helaas, Cliff niet gezien bij de medaille-uitreiking, ik had graag van hem de medaille gekregen, nu was het weer een leuke meid.
Een geslaagde dag met een mooi PR.
Jeroen Kes

Vandaag met nog meer collega's en bedrijven de Dam tot Damloop gelopen. Bij de start regende het al behoorlijk maar dankzij de bekende vuilniszak bleven we redelijk droog. Er was echter niet zo veel publiek langs de kant wat eigenlijk wel te begrijpen was. Ondanks het weer ben ik lekker weggegaan niet te snel de IJ Tunnel afgedaald , daar gaan veel mensen vaak de fout in , en in een redelijk constant tempo richting Zaandam gelopen. Bij de Coentunnel over een veranderd stukje parcours gelopen wat best wel beter is vanwege de breedte en je mist nu het kleine fietstunneltje wat vaak wat opstopping gaf. Ik ben in 1uur42 en 4 sec gefinisht wat toch weer 8 minuten sneller was dan vorig jaar, kortom de training werpt zijn vruchten af, en ik ga met vol vertrouwen naar 21 oktober toe , de halve marathon van Amsterdam....
Evert

Ook dit jaar had ik het voorrecht om vooraan te starten. Vroeger was dat heel erg fijn, want dan was je snel weg, maar tegenwoordig heb ik een langzamer tempo en is het in de eerste km overleven en zorgen dat je niet valt, iedereen wil in het begin dwars door je heen, dus ik heb de nodige stompen en duwen moeten incasseren. Later kwam ik heerlijk in mijn ritme, ik had weinig verval en hoewel weer een paar minuutjes langzamer dan vorig jaar had ik een goede tijd. Ik was daarmee de snelste vrouw boven de 70 jaar. Ook Ruud had vandaag goede benen, net niet genoeg om mij in te halen, maar hij had mij wel als richtpunt. Wel jammer van het slechte weer, wij hadden er onderweg niet eens zo veel hinder van, maar de toeschouwers en de vrijwilligers natuurlijk wel. Na de wedstrijd nog even met mijn leeftijdsgenoten op de foto. Nadat wij van "vrijwilliger" Cliff een medaille hadden gekregen moesten wij nog een stukje lopen naar het atletendorp en onderweg kreeg ik het behoorlijk koud. Gelukkig woont mijn zuster in Zaandam en daar werden wij, na een warme douche, koffie met perengebak en een glaasje wijn weer heerlijk warm.
Els

Vandaag liep ik met vele anderen de 10 mijl naar Zaandam. Ik had natuurlijk alweer met angst en beven het weerbericht gevolgd waarbij ik de windkracht altijd het meest vrees. Gelukkig viel dat reuze mee maar de regen was vandaag wel erg nat. Vervelend, maar ik kon het wel aan. Ook een nare bijkomstigheid was dat ik al vanaf vorige week woensdag pijn in mijn rug heb. Elke avond naar bed met een paracetamol en het is nog niet over. De start van de toppers was fenomenaal en een echte mogelijke winnaar gooide zijn t shirt over het hek vlakbij mij. Ik pakte het dankbaar op en ik vond het meteen een geluksbrenger. Het volgende startvak (paars) zat vol met bekenden. Ook heel leuk om al die lopers applaus te geven. Ik had me voorgenomen om het rustig aan te doen, niet te snel te gaan en gewoon een beetje te genieten van de hele entourage. Dat lukte me wonderwel. De wetenschap dat aan het eind van de race Cliff me mijn medaille om zou hangen was ook stimulerend. Al met al heb ik een heerlijke zondagmiddag gehad, totdat ik rrrrillend in de tram naar huis zat. Een half uur onder de douche en ik was als nieuw. Volgend jaar ben ik er weer bij...
Groet, Marijke.