Beeckestijn Cross Velsen, Trimloop Maarsseveense Plassen en Uithoorns Mooiste zondag 28 januari 2018 (v:1158)

Zondag samen met Tom en Maud deelgenomen aan de Beeckestijn Cross in Velsen. Voor de eerste keer in AV Badhoevedorp-clubkleding gelopen.
Ik had iets te veel over, maar dan kom je wel lachend over de finish. (zie foto)
Ik had uiteindelijk 13m 38 over de 3.3 km
Robert

De laatste zondag van de maand is (althans in de winterperiode) voor ons traditiegetrouw het Rondje Maarsseveense Plassen. 
Ik wilde vandaag 21,1 km lopen. Normaal begin je dan 10 min. eerder dan de rest en maak je eerst een lus van 1,1 km op de parkeerplaats alvorens 4 ronden van 5 km rond de Plassen te lopen. Maar ik begon met 4 rondjes en plakte op het einde die laatste km er nog aan. 
Wij gingen dit keer niet met de hazen mee, want de groep was erg groot en dat vind ik niet prettig. Daarom liepen wij ca 10 m. voor de hazen uit. De eerste twee ronden gingen geweldig, mooi precies op het schema van 5:20.  Daarna hield Ruud het voor gezien. De derde ronde had ik ook weinig verval, maar in de vierde ronde kreeg ik het zwaar ondanks dat Ruud mij weer vergezelde, vooral de laatste km die ik er nog achteraan moest doen was even afzien. 
Ik weet nu dat ik iets meer km's moet trainen om het verval op het einde te beperken. Toch ben ik best tevreden over deze eindtijd. 
Els

Vandaag stonden Rosy en ik aan de start bij Uithoorns Mooiste 10 mijl. Cliff was wel mee maar ging niet lopen, hij zou een stukje wandelen in verband met de knie. Het was een druk startvak want de 10 km en de 10 mijl startten tegelijk. Iedereen snelde weg maar het deerde me niet. Het moest voor mij een lange duurloop zijn. Dat geeft wel een relaxed gevoel. De route is niet zo inspirerend, langs de weilanden met wind tegen en na de bocht weer wind in de rug. Op km 13 kreeg ik een probleem met mijn knie, een steek en ik moest stoppen. Nog maar 3 km te gaan, maar het viel niet mee, strompelend en mezelf toch maar steeds moed insprekend om door te zetten. Een man haalde me in, hij had mijn instorting gezien. Met zijn woorden dat het laatste stukje altijd op karakter gaat, kon ik weer wat aanzetten en met een lach op mijn gezicht kwam ik toch nog over de finish. Rosy was allang binnen, in een tijd van 1:26:07. We keken in de kantine nog even naar de uitreiking van de bekers. Tijdens het naar de auto lopen was de knie gevoelig. Thuis kon ik nauwelijks de auto uit kreukelen.....op naar de 25 km Asselronde volgende week. Het zal mij benieuwen.

Groet, Marijke.