Light de Night Loop zaterdag 16 januari en Vondelparkloop Amsterdam zondag 17 januari 2016 (v:983)

Light the Night loop
Dankzij onze steun en toeverlaat, Henk van Dijk, (die ons altijd voorziet van last minute startbewijzen) op zaterdagavond om 19.00 uur samen met Ton de Light the Night loop gelopen.
De Light the Night loop wordt gehouden in het Vondelpark en is een loop van 10km. Die ochtend was het nog erg koud (tijdens de wekelijkse training van Els) in het Amsterdamse Bos maar
tijdens de loop in het Vondelpark was het weer perfect. Jacqueline die helaas nog steeds geblesseerd is, heeft ons samen met Theo (die zondag 2x ging lopen), Michelle en Henk aangemoedigd.
Dat deden zij ook voor Alaaddin, die ook lekker had gelopen. Het was voor Ton en mij de eerste keer dat wij aan deze loop meededen en het smaakt zeker naar meer. De loop is vanuit het Stay Okay hotel heel goed georganiseerd en mede door de (led)verlichting in het park is het ontzettend leuk lopen.
Paola Edixhoven

Vondelparkloop
Vandaag gingen we met de tram richting Vondelpark. We waren vroeg dus bij de uitgifte van de startnummers stond geen rij. Ik wilde een collegaatje zien finishen op de 6,7 kilometer en ja, daar kwam ze aan en ik liep de laatste twintig meter met haar mee. Ze noemde mij "haar held"! Zo grappig dat ik mezelf tijdens mijn eigen tien kilometer eigenlijk als een slak zag. De hazen van 60 minuten gingen me al weer te snel. Al met al liep ik heerlijk in de zon en de eindtijd viel me dan nog reuze mee.
Marijke

Wat een schitterend weer voor een hardloopwedstrijd. De Vondelparkloop heeft vele gezichten, dit keer was dat gezicht wel héél vriendelijk. Bijna windstil, rond de nul graden en volop zon. Voordat we van start gingen kwamen we al een trotse Theo tegen (met een beker). Ook trof ik veel collega's van de Brandweer en dat is altijd weer een "warm" gebeuren. Na de start zag ik al snel Paola en iets verder Ron Wipper die beiden stonden aan te moedigen. Ik kon voor mijn gevoel een aardig tempo vasthouden.  Ik had alleen geen idee waar ik zat w.b. de afstand want mijn stopwatch liep blijkbaar niet. Kilometerbordjes kennen ze niet bij de Vondelparkloop, dus ik had niet echt beeld. Het lopen ging wel heel makkelijk, ik moest het maar voor lief nemen dat ik het voorgenomen schema niet kon volgen. Na drie rondjes was daar de finish en kon ik de brutotijd aflezen van de finishklok, dat was 47:31. Dan is het wel weer grappig dat nét die ene keer dat je je horloge niet goed bediend hebt ook je naam niet voorkomt in de uitslagenlijst. Hopelijk krijg ik antwoord op mijn mail over de nettotijd.
10 km   bruto 47:31
Groeten, Cliff.
(Er staat nu wel een vermelding in de uitslagenlijst. De nettotijd is 47:27) 

Zaterdagavond samen met Jacqueline als toeschouwer voor Paola en Ton naar de Vondelparkloop geweest, zelf liep ik niet omdat ik zondag met de wedstrijd en als pacer met de recreanten mee zou lopen. Zondag lag er sneeuw en het was op een aantal plekken best wel glad, maar gelukkig niet al te voorzichtig hoeven lopen en kon ik elke km onder de 4 min. blijven. Mijn eindtijd van 38:25 min. leverde me een tweede plaats op. Samen met zwager Fred en loopmaatje Henk de 55 min. gepaced. De groep bleef tot het eind erg groot en zeker nog 10 mensen mee gekregen. Om de groep niet te veel uit elkaar te trekken kwamen we in een tijd van 55:04 min. over de finish en in het lekkere warme zonnetje stond Paola me aan te moedigen. Natuurlijk waren Cliff en Marijke ook van de partij.
Groet, Theo



Gemakzucht wint het van tot-het-gaatje gaan. Dat was mijn conclusie van de Vondelparkloop. Ik had me per ongeluk ingeschreven bij de wedstrijdlopers, maar dat kwam achteraf goed uit want die start was om 11 uur ipv 13 uur. We moesten nog even op familiebezoek in Groningen die dag, dus met deze verkeerde inschrijfactie konden we mooi 2 uur eerder vertrekken. Maar goed, dat terzijde. In mijn marathonschema stond "10 km wedstrijd, niet voluit". Kwam dat ff goed uit zeg.... Ik had daar ook echt geen zin in vandaag. Bovendien was de eerste ronde ook best glad her en der, dus ging ik een beetje "voorzichtig" (lees: raar) lopen. De 2e ronde was ik een beetje aan het dwalen met mijn hoofd (nieuw horloge, "wat kan dat ding en hoe hoog is mijn hartslag", "he daar loopt een leuke hond los" en "waarom zijn fietsers zo irritant in Amsterdam, zelfs bij een wedstrijd nog tringelen met hun fietsbel")  dus zakte het tempo nog wat terug. De derde ronde ging dan toch nog wat gas erop, maar ook toen ging ik lekker niet tot het gaatje. Cliff en Marijke brulden me nog de laatste finish stappen over en toen was het klaar. Snel naar huis, onder de douche en in de auto. De bitterballen en wijn gingen er op de verjaardag overigens wel goed in. Volgende keer maar weer eens de winnersmentaliteit in mezelf opzoeken!  Groet, Lidia