Marathon Amsterdam zondag 21 oktober 2018 (v:1210)

Mijn haat/liefde verhouding met de Marathon van Amsterdam stond deze editie gelukkig in het teken van de liefde.
10 oktober ontving ik het bericht dat er een startnummer bij de KLM was vrijgekomen. 20 oktober nog even snel de naam laten wijzigen bij de EXPO.
In het startvak kwam ik onze clubfotograaf Cliff tegen en die heeft een paar mooie foto's geschoten. Dank daar voor. 
De loop ging goed. Zonder stress en tijdsdruk gestart, want ik wilde mijzelf geen druk opleggen.
Tijden het lopen zelfs niet één keer op mijn horloge gekeken. 
Bij de verzorgingspost op 38 km stond Marjan water uit te delen.
Verder eigenlijk niet veel bekenden on de lopers gezien.
O ja begin Amstel kwam ik Paola Edixhoven tegen.
Begin Vondelpark kreeg ik last van kramp waardoor ik zo nu en dan even moest wandelen. Maar met 04:09:25 ben ik zeer tevreden.
Groetjes Harry Jansen

Ook ik ben van de partij geweest met de halve marathon van Amsterdam, samen met Edwin. Twee jaar geleden ging ik nog huilend van ellende over de finish, maar deze keer ging het stukken beter. Met een gelukzalig gevoel en een grote lach over de finish. Wat een feest! In het startvak (groen) Els en zoon nog gezien, leuke foto geschoten en vol goede moed gestart. Heerlijk gerend zalig weer alles was top! En met een persoonlijke fanclub in het Vondelpark (2 zoons) kon mijn dag niet meer stuk. Eind tijd 2.16.38 Een PR.
Astrid


Ook ik heb weer eens de 'halve van Amsterdam' gelopen. Bij goed weer en met een enthousiast publiek is het uiteindelijk toch een pittige loop geworden. Het lichaam deed niet helemaal wat de geest wilde, zullen we maar zeggen.
Jos

Ik heb de halve van Amsterdam gelopen. Het was heerlijk weer en het is altijd leuk om in je eigen stad te lopen.
's Morgens was ik samen met Roy en Ron naar de start van de hele marathon gefietst. Roy liep n.l. de hele.
De sfeer in het stadion was super.
Bij de start van de halve kwam ik Marijke en Inge tegen, ik heb ze allebei succes gewenst.
Zelf heb ik heel constant gelopen. Met mijn eindtijd was ik erg blij. 
Yuen-On

De halve marathon van Amsterdam gelopen in een tijd van 2.21.05, dat is 11 minuten sneller dan vorig jaar. Bij de start een lekker zonnetje dat ons verwarmde op weg naar de eigenlijk startlijn. Ik kwam hier nog twee bijzondere hazen tegen Els en Robert. Lekker gelopen al ging ik in het begin best wel wat te snel. Bij de Zeilstraat werd ik nog even richting finish gejoeld door vrouw en zoon. Thuis gekomen waren er prachtfotos binnengekomen, opgestuurd door Cliff die stiekem bij de finishlijn zat. Geweldig, een zeer tevreden Evert.

Ook ik heb dit jaar weer meegedaan aan de halve marathon van Amsterdam. Samen met neef Arjan aan het eind van de ochtend richting het Olympisch stadion. Doordat we verschillende startvakken hadden hebben we niet samen gelopen. Ik mocht starten in vak roze en kwam lopend richting Stadionweg Jos tegen. Wachtend in het vak zag ik Theo en zijn vrouw Mies nog gezellig en ook Yu-on kwam voorbij en schudde mij de hand om succes te wensen. Het lopen ging heel voorspoedig ondanks dat ik geen wedstrijdritme had en al helemaal geen langere duurlopen in de benen had qua training. Gelukkig heb ik iedereen gezien waar ik onderweg mee afgesproken had. Familie en vrienden stonden verspreid door de stad. Altijd leuk als je elkaar toch treft. Marjan zag ik nog bij de drankpost Rijksmuseum. Ik schreef al dat ik lekker gelopen had, het zat goed mee. Het was een prima sfeer in de stad, heerlijk loopweer op sommige punten toch wel weer druk maar ik heb mij vermaakt. Het resulteerde bij de finish in een prachtige tijd van 1.54.02! Cliff heb ik helaas niet gezien heb bij de finish voor een fotomomentje, jammer hoor. Maar hij was wel degene die mij er later die avond op attendeerde dat ik een PR gelopen heb en daar ben ik dan weer heel blij mee. Dankjewel Cliff. 
Groeten Inge

Vandaag deed ik mee aan de halve marathon van Amsterdam. Ik heb al vaak meegedaan en ik visualiseerde elke avond de route als ik in bed lag. Steeds was ik ergens de weg kwijt en wist ik het niet meer. Afijn, als je gewoon achter de meute aanloopt kom je wel bij het Olympisch stadion, uiteindelijk. Ik was veel te vroeg voor mijn startvak geel want ik wou Theo zien binnenkomen. Dat is goed gelukt. Net als vorig jaar heb ik samen met Chiel (Koorn) de snelle mannen en vrouwen zien finishen. Ik had het eigenlijk wel heel koud gekregen en ben een Chinees restaurant binnen gegaan. Koffie en thee gedronken en lekker een normale WC gebruikt. In het startvak kwam een fotograaf op me af.....haha, dat was Cliff achter zijn grote lens. Eindelijk mocht ik gaan lopen en ik had me nu eens echt voorgenomen niet te snel van start te gaan, niet te gaan wandelen bij de drankposten en gewoon eens echt door te lopen. Jammer dat de batterij van mijn MP3 speler niet goed opgeladen was, maar ik kan ook wel lopen zonder muziek. Het ging echt lekker, niet te heet en niet te koud en ik wist dat die leuke fotograaf weer op zou duiken bij de finish! Ik hoorde al van Cliff dat Theo Nederlands kampioen was geworden, dus vanavond even een taartje gebakken voor hem. Hij kon het wel waarderen.
Groet, Marijke.

Al jaren ben ik pacer bij de halve marathon van Amsterdam. Vorig jaar was het mij niet goed bevallen. Vanwege topdrukte met veel struikelpartijen, plekken waar je niet door kwam, overvolle verversingsposten en bovendien tropische temperaturen kwam ik zelf uitgewoond over de finish en wilde ik het voor gezien houden. 
Dit jaar toch weer, samen met zoon Robert en pacer Haraldinio gestart voor een langzamere eindtijd in een later startvak. We moesten weliswaar lang wachten voordat we eindelijk konden lopen, maar daarna hadden we ruim baan en konden we de eerder gestarte langzamere lopers goed passeren. Op twee flessenhalzen na in Amsterdam-Oost, hebben we bijna elke km in het zelfde vlakke tempo kunnen afleggen, wat resulteerde in een iets te snelle eindtijd, maar met nog heel veel volgers.  Zo is het een feest om door Amsterdam te lopen.  Bovendien: het is toch ook uniek dat moeder en zoon dit samen (nog) kunnen doen. 
Els