Marathon Eindhoven 12 oktober 2003 (v:110)

Hanneke van de Velde loopt een fantastische marathon in zonnig Eindhoven

Ruim drie maanden was ze ervoor in serieuze voorbereiding; de marathon. Hanneke van de Velde liep vanaf augustus vele trainingskilometers als voorbereiding voor de langste afstand in Eindhoven. Deze zware trainingsarbeid bleek zeker niet voor niets, want in Eindhoven liep ze zondag werkelijk een marathon om van te dromen.

Drie en een half uur, dat was voordat Hanneke van start ging, haar streeftijd. Ongeveer 5 minuten per kilometer zou ze daarvoor moeten lopen. Hanneke was niet de enige met die streeftijd. Ze had zich daarom aangesloten bij een zogenaamd pacersteam: een groep lopers met een "leider" die precies het juiste tempo zou aangeven. Na de start vond ze snel haar positie in de groep, die voor het publiek duidelijk herkenbaar was aan de blauwe balonnen. En om ook herkenbaar te zijn voor haar toeschouwers in Eindhoven had Hanneke haar haardos ook maar met een beetje blauwe verf bespoten. Zo bleef ze niet onopgemerkt.

Het ging voorspoedig, al waren er na de verzorgingsposten steeds een paar lastige tempowisselingen in het pacersteam. Maar toch: kilometer na kilometer werd afgelegd in een gemiddeld tempo van net iets onder de vijf minuten. Hanneke, die bijzonder geconcentreerd liep, bleef er (tussen de vele mannen die haar in de groep omringden) uiterlijk zeer fris uit zien. Ze viel daarbij ook op door haar mooie en efficiënte loopstijl.

Een tijdlang bleef Hanneke bij haar groep en spaarde zij haar krachten. Bij de 35e kilometer hield Hanneke de pacersgroep, die toen al aardig was uitgedund, voor gezien en ging ze een haar eigen tempo (tempootje hoger wel te verstaan) lopen. Vele tientallen deelnemers haalde ze daardoor in de laatste zeven kilometers in. Ze had haar race zeer goed opgebouwd, want in de laatste kilometers pakte ze zelfs nóg enkele minuten op het schema van 3.30.

Op twee kilometer van de finish voelde ze wel pijn in haar benen (en voeten) maar aan haar looptempo was dat absoluut niet te merken. Luid aangemoedigd door het talrijke en enthousiaste publiek in de binnenstad van Eindhoven, voltooide ze haar lange zegetocht door de lichtstad uiteindelijk in een dik persoonlijk record van 3 uur en 25 minuten. Bovendien werd ze met deze tijd ook derde in haar categorie (vrouwen 35+).

Na afloop was Hanneke moe en voldaan, maar voor buitenstaanders oogde ze eigenlijk nog opvallend fris. Ze liep met gemak nog een aantal kilometers uit naar de auto en had daarbij ook nog oog voor de deelnemers die nog bezig waren de finish te bereiken. Bij veel andere deelnemers was het licht (ondanks Eindhoven) bij 30 kilometer uitgegaan. Die wandelden hun race uit of lagen hier en daar zelfs gestrekt op de grond. Voor hen was de marathon wel een martelgang (uw verslaggever kan er over meepraten)

De dik verdiende vlaai na afloop, thuis bij Hannekes moeder, smaakte na deze geweldige prestatie natuurlijk overheerlijk.