Dam tot Damloop Amsterdam-Zaandam zaterdag 17 en zondag 18 september 2016 (v:1032)

Zaterdag
Zaterdag de Damloop by Night gelopen. Mocht al starten toen het nog licht was, maar gelukkig werd het snel donker zodat het genieten was door alle feest-verlichting. Heb voor de zekerheid wel regelmatig een stukje moeten lopen, maar de afstand was geen probleem.
Eric

Ik heb gisteren de Dam tot Dam by night gelopen.
Ben redelijk tevreden.
Groetjes, Mathieu
 
Zaterdag en zondag
Damloop by night en vrijwillger bij de Damloop
Met bijna de hele woensdaggroep deden  we mee aan deze prachtig verlichte loop langs het water, over bruggen en door gezellige straten. We werden feestelijk aangemoedigd door mensen bij een houtvuurtje of zomaar op klapstoeltjes. We hadden met zijn zevenen al een flinke inloopwandeling gemaakt om een paar shirts om te ruilen voor de goede maat, waarna we gezellig een hapje aten en opnieuw een flinke wandeling maakten om de tas in te leveren. In tijden heb ik niet zo lekker hardgelopen, de temperatuur was uitstekend na die enorme hittegolf en de muziek droeg me voort.  Na afloop stonden we nog lang te wachten bij een eenzaam geel tasje. Waar bleef onze Gisela? Als echte misterywriters gingen Tony en ik op speurtocht langs het Rode Kruis, de Champion en de vermiste spullen om tenslotte met een aardige vrijwilliger bij de ambulance te eindigen. Via de meldkamer bleek er één persoon naar het ziekenhuis te zijn gebracht, en dat was ons loopmaatje. Na een wandeling van ‘vijf’ minuten kwamen we bij het ziekenhuis, waar we met zes vrouwen meteen een invasie vormden. Maar Monica en ik mochten door naar de afdeling. Wij schrokken, maar zelf had Gies al weer praatjes genoeg en dat stelde ons gerust.
Zodoende had ik een korte nacht, toen ik zondag om 7.13 de trein nam naar Zaandam om vrijwilliger te zijn bij de finish van de Damloop. Flesjes opstapelen op de kramen, medailles losmaken uit het plastic, Sultanas uit een zo’n  witplastic zak halen, die ik alleen ken van grof afval, en presentabel in een kartonnen doosje overpakken. Wat een krachttraining was dat.
Toen alles klaar lag, mochten we bij de finish van de kinderen, net om de hoek van de straat, medailles en een rood rugzakje uitdelen. Blije kinderen, sommige uitgeput, trotse ouders, wat een feest. En toen kwamen de gehandicapten:  heel wat vernuftige fietsen en karretjes zag ik passeren met opgewekte helpers erbij. Een prachtig begin van de dag.
Weer terug bij onze finish zag ik een enorme hoeveelheid atleten passeren. Hoe moe en warm ze ook waren, er verscheen bijna altijd een lach als ze de medaille kregen. En wij sloofden ons natuurlijk uit met allerlei kreten en zinnetjes, zoals: top gedaan, viel niet mee, warm he?, maar je hebt het gehaald, je kan trots zijn op je zelf. En als het druk was alleen maar: gefeliciteerd. Bekenden zag ik niet, maar ze zagen mij wel, dus hoorde ik soms mijn naam roepen; zo zag ik al heel vroeg Theo, die ik persoonlijk de medaille om mocht hangen, hoewel hij net in het andere rijtje passeerde. Els, ach Els, je wilde geen medaille, ik heb de jouwe nu als aandenken meegenomen. En Paola hoorde ik nog achter mij roepen, net als Margreet van mijn werk.
Om zes uur hielpen wij als vrouwen van de finish ook met het sjouwen van de hekken en ander opruimwerk. De mannen gingen nog langer door met het echt zware werk. Tenslotte meldde ik me af en kreeg ik een prachtig shirt als aandenken.  Bij de Haarlemmermeer Run een paar weken eerder, hielp ik bij de inschrijving en verdiende ik een prachtig blauw-zwart jasje en als masseur bij het EK een trainingsbroek, een shirt en ook een medaille, al is die dan van plastic, hij is wel heel uniek.
Het werd in Zaandam wel een heel erg lange dag, zodat ik om half acht weer thuis, uitgeput op de bank lag, haast te moe om nog een appje te sturen.
Wist je dat:
- Er meer dan 3000 kinderen meededen aan de miniDamloop
- Sommige atleten geen medaille willen, want die gooien ze weg
- Vooral mannen hun hoofd buigen om de medaille officieel om te hangen
- Sommige mannen ook nog gezoend willen worden op hun bezwete wangen
- Het eerder verveelt om koeken uit te delen dan medaille
- Je een aardige garderobe bij elkaar kan sparen met vrijwilligers werk
Babs Taal

Zondag
Zondag voor het eerst dit jaar weer een wedstrijd gelopen en dan ook gelijk maar de Dam tot Damloop. Mijn achillespees gaat steeds beter aanvoelen. Mijn opbouw om te lopen was tot twee weken geleden uitgebouwd tot 1 uur lopen in een rustig tempo. Dus verder dan 9km was ik nog niet gekomen. De laatste twee weken lag de gehele opbouw weer stil, vanwege een kleine chirurgische ingreep. Vrijdag de hechtingen eruit. Dus helemaal klaar voor de strijd.Ik had echt weer voor de eerste keer sinds twee weken mijn loopschoenen aan. Ik had me voorgenomen om een rustig tempo te gaan lopen. Dat lukte, doorkomst op 5 km in 30 min en op de 10 km precies 60 min.de laatste twee kilometers gingen wel erg moeizaam. zware benen en misselijk, maar ik kon het tempo redelijk aanhouden. eindtijd 1:38 en nog wat. (site is aan het updaten). Ik was blij met mijn tijd en met het feit, dat ik überhaupt weer eens mee kon doen en dat mijn achillespees zich goed heeft gehouden. Nu weer rustig verder met opbouwen.
groeten Henk

Zondag voor de 7e keer de Dam tot Dam gelopen, het blijft een gezellig evenement met veel publiek langs de kant.Ik startte om 12:00 uur, toen was het gelukkig nog een goede temperatuur,ik heb lekker gelopen. Finish in 1:19:56, ben daar erg blij mee, na de finish nog met Guus, Ron en Roy een paar biertje gedronken, was de hele dag weer goed.
Yuen-On

Ook ik heb gisteren genoten van de leuke route, het lekkere weer, de muziek en alle aanmoedigen van de toeschouwers tijdens de Dam tot Dam loop. Via een goede vriend had ik wederom de gelegenheid om in een KLM team te mogen meelopen. Een lekkere vroege starttijd van 12:00 is wel prettig en met 1100 in lichtblauw gehulde tijdelijke "collega's" gingen we van start. Ik had met Tjebbe afgesproken samen te lopen. Rustig aan de IJtunnel in. Oortjes dicht in het begin vanwege de trommelaars. Pf.... wat een  kabaal zeg. En op een gelijkmatig tempo weer omhoog. De GPS pakte gelijk het signaal weer op en de eerste 2 kilometer waren al weer achter de rug. Ik was Tjebbe al kwijt. Hij had wat foto's gemaakt en een filmpje en hij dacht dat hij achter me liep. Was iets harder gaan lopen. Even later zagen we elkaar toch weer. Al babbelend verdwenen de kilometers onder onze voeten door. Ons doel was om 6 minuten per kilometer te lopen. Dit is namelijk het beoogde marathontempo in Porto op 7 november. Dat viel niet mee.
We hadden energie te veel en moesten regelmatig gas terug nemen. We liepen heerlijk. Tot en met de 13e km ging dat prima en had ik zin om te zien wat er nog meer in zat.
De laatste drie kilometers heb ik in een tempo van 5:05 min./km afgelegd. Heerlijk. Wetende dat de finish binnen bereik is nog even gas geven. Wekelijks intervaltrainingen afwerken heeft een positief effect zo blijkt.
Na afloop tevreden de medaille omgehangen gekregen. Daarna zijn we naar de KLM-tent geslenterd en hebben daar nog heerlijk genoten van het zonnetje, een drankje en een goede kuitmassage. Eindtijd trouwens 1:34,21. Geen PR maar wel een goed gevoel. (wel een Kombij-PR red.)
Volgende week de 30 van Almere. Ik heb er nu al zin in.
Grtz, Herwin

Zondag waren we onderdeel van de 50.000 deelnemers tijdens de 32e Dam tot damloop. Bij de start van 10:30 uur was het nog koel en hing er een donkere wolk boven het Centraal station. Net als vorig jaar liep ik met loopmaatje José en gingen we voor de prijzen, samen met Els en Ruud stonden we in het eerste startvak en konden dus lekker doorlopen. Met onze eindtijd van 1:08:45 uur is José 2e geworden bij de vrouwen 50. We hadden veel geluk met het weer want toen we rond 11:40 uur over de finish kwamen werd het een stuk warmer, Paola is onderweg vier keer dood gegaan en Jacqueline zelfs vijf keer Ton heeft heerlijk gelopen en maar liefst 4 minuten van zijn PR afgehaald.
Groet, Theo

Vandaag weer op de fiets richting Amsterdam CS, helaas ging de buurman dit jaar niet mee, die liep zaterdagavond. Mooi weer, voor het lopen zelfs iets te warm vind ik. Het ging lekker, redelijk constant gelopen ondanks de drukte. Op veel stukken was het weer zeer gezellig met muziek en feestende mensen, echt genieten. De 10 km liep ik in 48 minuten en m'n eindtijd is 1.17.00, ietsjes langzamer dan vorig jaar volgens mij. Daarna weer supergezellig in de KLM tent, Roy, Yuen-On en Ron kwamen ook nog even een biertje halen. Groetjes, Guus

Vandaag heb ik onder prima omstandigheden meegedaan aan de Dam tot Damloop.
Met het resultaat ben ik redelijk tevreden.
vriendelijke groet,
Herman Verhaar

Wat een prachtige dag was het vandaag. Ik was wel wat nerveus voor de start, maar toen de meute in beweging kwam kon ik mooi in mijn eigen rustige tempo beginnen. Eerst moest ik een beetje warm lopen. Mijn ademhaling had ik meteen onder controle en ik probeerde goed alle adviezen die ik in de afgelopen week had gekregen, op te volgen: "Tijd is niet belangrijk", "luister naar je lichaam", "geniet", "iets eerder je knie omhoog" en zo nog een paar dingetjes.......
Ik heb bij iedere verzorgingspost water en Isostar gedronken, in de hoop geen kramp in mijn kuit te krijgen. Tijdens het drinken heb ik een paar stappen gewandeld om daarna weer lekker te beginnen. Ik heb een heerlijke dag gehad. Mijn gekneusde rib is zo goed als over, mijn kuiten hielden zich koest en ik ben blij dat ik weer een beetje op de weg terug ben. Mijn tijd was bijna gelijk aan de tijd van vorig jaar.  
Marijke

Vandaag liepen we de Dam totDamloop. Het was een beetje warm, maar verder was het heerlijk weer. Ik wilde 1:20 lopen en tot 13 km leek dat geen probleem te zijn. Maar de maag en darmen gingen toen echt weer vervelend doen en ik moest wel iets zakken in tempo. Uiteindelijk werd het 1:22:29 (eigen waarneming). Voordeel is wel weer dat er een volgende keer nog iets te halen valt? Met dank aan Jan voor de foto (niets van gemerkt).
Cliff.



Ook dit jaar waren wij genodigde lopers en hoewel wij niet meer meestrijden in de voorste gelederen voelen wij ons nog steeds bevoorrecht. Geen stress met overvolle bussen, in het voorste startvak en bij de finish staat de kledingtas al klaar.
Over de wedstrijd kan ik kort zijn. Ruud ging super tot..... 10 km. Daarna begonnen al zijn spieren te protesteren. Hij heeft daarom de laatste helft van de afstand joggend uitgelopen.
Ik had een fijne race, liep sinds lange tijd lekker en super ontspannen en kon de hele wedstrijd hetzelfde tempo houden. Dat mijn eindtijd ten opzichte van vorige jaren steeds langzamer wordt accepteer ik zo langzamerhand. Jan stond onderweg foto's te maken, maar ik was zo geconcentreerd aan het lopen dat ik hem (bijna) niet heb gezien.
Els